Chagreinig kijk ik naar buiten. Het regent en het is een sombere dag en het lijkt voorlopig nog niet op te klaren. Fijn, het is toch zomer? Ik denk dat het iedereen nogal tegenvalt. Maar het meerendeel gaat wél op vakantie, in tegenstelling tot mij. Ik blijf thuis. Ik blijf saai thuis.

Saai. Ik laat het woord tot me doordringen en ik voel me nog somberder. Waarom ga ik niet op vakantie? Geen geld, ouders gaan niet weg, geen vriendinnen die me hebben meegevraagd. En zij gaan dus wel allemaal fijn weg. Ook nog eens allemaal tegelijk. Frustraties. En die paar die al op vakantie zijn geweest, die werken.

En, nee, ik heb ook geen werk. Saai. Frustratie. Ergernis. Ik ben blij als ik weer in de schoolbanken zit. Iets te doen heb en iets leer. Mijn hersens gebruiken, die alsmaar luier worden. Hoe kom ik deze weken door? Gefrusteerd, geergerd. And this is most of all, my worst summerholiday ever!

Inmiddels zijn ze niet meer we te denken. Bananen. Zelf was ik een groot tegenstander van bananen tot ik inzag dat het toch niet veel uithaalde. De bananen invasie werd al erger. Ik zal het uitleggen. Ik ging met wat vrienden uit eten, de serveerster verstond bananen ipv hawaii. Dus wij hadden er wel lol om.

Een vriendin en vriend van mij vonden het helemaal geweldig en besloten samen een bananenparadijs te willen oprichten in Australie en daar arme kansloze mensen te helpen aan werk. Ik en een andere vriend waren het er daar niet mee eens, ze zouden toch als slaven behandeld worden en probeerden ertegenin te gaan. Helaas zonder al te veel suc6 want even later kwam Gwen Stefani met haar lied Hollaback Girl. Toen kon de ABC wel inpakken (ABC = Anti Banana Club).

Na de hit van die meid zijn bananen niet meer weg te slaan. Je vind ze overal, op tv, op site’s, kleding. Er is een hele merchandise lijn voor bananen. Ik vraag me nog steeds af wat er zo leuk aan is, oke, het is best grappig maar je kunt het ook overdrijven. Een wereld dat draait om bananen, hopelijk veroveren bananen niet de wereld (zoals mijn vriendin graag zou willen…) Nu ben ik zelf zo diep gezonken dat ik op mijn eigen site ook een stuk over bananen plaats, het moet echt niet erger worden!

Banana's

Banana's

Banana's

Banana's

Oké, ik ga me nu dus verlagen tot uhm, tjah, kinderen voor kinderen. Misschien vind jij het wel heel stom en heb het nooit gezien. Misschien ken je het niet en misschien zat je jaarlijks braaf voor de tv. Het laatste geval was ik dus. Elk jaar keek ik, de videoband aan. Want ik wilde het nog heel vaak terug zien. Ik weet niet vanaf welk jaar ik ben gaan kijken, en dus bewust wist wat het was. In ieder geval kan ik me een jaar, of aantal jaren wel goed herinneren, met liedjes als ‘wakker met een wijsje’ en ‘ik ben groen’. Vroeger was het een heel filmpje en werketen ze naar ieder liedje toe. Ik vond het heel goed inelkaar zitten en het was niet vervelend saai. Dat kwam later pas, toen er geen filmpjes meer werden gemaakt maar ze gewoon op het podium stonden. Wat, realiseer ik me nu, ook vóór die filmpjes gebeurde, maar dan wel in een studio. Toen was ik nog te klein, of bestond ik nog niet eens. Kinderen voor kinderen bestaat tenslotte al 25 jaar.

Maar hoe ik er nu ineens op kom om het over kinderen voor kinderen te hebben, ik ging eens voor de grap liedjes zoeken op limewire en ontdekte dat ik een paar liedjes kon downloaden. Toen ik ze aan het beluisteren was vroeg een vriend van mij of ik vroeger wel eens kinderen voor kinderen luisterde, dus ik antwoorde, nou, ik luister het nu. Nu zijn wij dus weer helemaal in de ban van kinderen voor kinderen. De teksten gaan vaak nergens over en de onderwerpen zijn heel licht. Nu bestaat er een site waar je liedjes kan beluisteren en filmpjes kan kijken *hoera* wij houden van de vara.. check dus maar eens Vara Kinderen voor Kinderen site en beleef je jeugdherinneringen opnieuw. Ik heb er in ieder geval van genoten. Zo kwam ik er ook achter dat Kelly (toen Ferry).. die blonde slimme meid ja, ook in kinderen voor kinderen zat. Misschien wisten jullie het allemaal al maar voor mij was het groot nieuws.

Nog een idee, geef een kvk feestje, draai hun muziek, kijk de filmpjes, drink limonade, maak elkaar op en doe elkaars haar zoals zij dat hebben. Dit kan alleen maar lachwekkend zijn en of Elize het lachwekkend vind dat iedereen haar van ‘het tietenlied’ kent, betwijfel ik..

Je kent vast wel de ontwerper Paul Frank, een van zijn characters is ‘Skurvy’ en aangezien ik helemaal gek ben van doodskopjes en alles waar het op staat moet hebben. Ben ik natuurlijk ook helemaal fan van ‘Skurvy’. Dan wens je dat je heel veel geld had en alles kon kopen wat je wilde, want het is niet echt goedkoop. Hieronder vind je een wat stuff met dit simpele maar zeker ook lieve doodskopje. *kwijl je even met mij mee?*

Paul Frank: Skurvy Bike

Fefe Dobson

Na haar debuut album komt deze nog jonge Canadese zangeres in september met haar nieuwe cd. Haar eerste cd kwam eind december 2003 uit, toen zij nog maar 18 jaar was. Inmiddels is ze dus al een paar jaar ouder. In 2004 maakte ze meer bekendheid, ze heeft een paar clips opgenomen, werd gevraagd voor interviews en promootte haar cd "Fefe Dobson". Helaas voor Europa, hier is ze nog niet geweest. Bijna niemand zal haar ook kennen in Nederland. Het enige wat hier aan aandacht is besteed is een klein artikel in de Cosmogirl onder het kopje "Rising Star". In het begin van 2005 werd het stil rond de zangeres. Nu komt ze dan eindelijk met een nieuwe cd. Ondertussen kunnen we al genieten van een paar demo’s op haar site. Zou haar tweede cd nog beter zijn dan de eerste? Heeft ze veel geleerd de afgelopen jaren? Ik ben benieuwd!

Ik vind Fefe Dobson in ieder geval echt cool. Ze heeft een eigen persoonlijkheid, een eigen stem en een zeer originele muziekstijl. Ik kwam haar per toeval tegen toen ik aan het surfen was en ben gelijk aan het downloaden geslagen. Dat ik nu weer van een paar nieuwe liedjes kan genieten, vind ik dus helemaal te gek.